Alles gaat tegenwoordig steeds meer digitaal. We zitten vastgeplakt aan beeldschermen. Scrollen uren doelloos op social media terwijl op de achtergrond op de tv een film aan staat die we eigenlijk helemaal niet kijken. Krijgen problemen met ons gestel door de verkeerde houding die we aannemen terwijl we naar het zoveelste bijzondere filmpje kijken. We lachen voor de foto die we daarna online zetten om te laten zien hoe leuk ons leven is. Schrijven beginnen we te verleren en de postbodes krijgen steeds minder werk. Waarom met de hand iets schrijven, een postzegel kopen en naar de brievenbus moeten lopen om het te versturen terwijl je met een druk op de knop de hele wereld in je handen hebt?

Ik verdween zelf ook in deze online wereld met een ongelukkig gevoel als gevolg. Niet zo’n interessant leven als al die mensen online. Niet zo’n strak lijf als al die influencers in bikinifoto’s. Geen titel entrepeneur met een spannend eigen bedrijf werkend vanuit Bali. Helemaal verloren in een negatieve spiraal in de online levens van anderen. Gemiddelde schermtijd tot gevolg waar ik mij ronduit voor schaam. Geen aandacht voor de schoonheid van het leven buiten het schermpje. Altijd op zoek naar een volgende mooie foto om te posten of zoeken naar een verhaaltje om te plaatsen. Offline altijd nog steeds bezig zijn met de online wereld.

Geruime tijd heb ik het nu zonder Facebook, LinkedIn en een blog gesteld. Nog steeds verlies ik mijzelf soms in de online wereld. Ik heb echter ook boeken gelezen en nee niet op een schermpje. Uren plaatjes gedraaid. Aan tafel spelletjes gespeeld. Gegeten en gedronken met mooi gezelschap en regelmatig op soms nog mooiere plaatsen in binnen- en buitenland.

Met al deze offline gespendeerde uren en ouderwetse gezelligheid ben ik ook weer meer brieven en kaarten gaan schrijven. Iets waar mijn omgeving gelukkig met liefde aan mee doet, want er blijft weinig leukers dan een lieve en spontane verassing vinden in de brievenbus.

Er zitten echter te weinig uren in een dag om jullie allemaal zo’n handgeschreven briefje te sturen. Ik wil namelijk ook graag (met jullie) plaatjes blijven luisteren, biertjes blijven drinken, spelletjes blijven spelen, taartjes blijven eten en nog veel meer. Wellicht als ik nog wat extra tijd vindt dat jullie allemaal wat vinden in de brievenus. Voor nu echter daarom toch een online versie van deze briefjes van mij voor jou.

Liefs,

Helena